tOPICS

1946 թ. սեպտեմբերի վերջին կիրակին շոգ ու արևոտ օր էր: «Տրանսիլվանիան» հանդարտ ու անշտապ հեռանում էր Բեյրութի առափնյա շրջաններից՚ իր հետ Հայաստան տանելով հինգ հազար «հաջողակ» ու կենսուրախ հայերի: Ծովափին հավաքված բարի կամեցող հարազատների և ընկերների հուզված բազմությունը ուրախությամբ ու նախանձով վերջին հրաժեշտն էր տալիս, իսկ սկաուտ տղաների խումբը Խորհրդային Հայաստանի օրհներգն էր երգում:

 …յաղթանակող է այն կուլտուրան, որ իր շուրջն օղակում և համախմբում է հոծ մարդկային զանգուածներ, որ յաղթանակող է այն կուլտուրան, որը ստեղ­ծում է արժէքներ ոչ թէ հասարակութեան մի չնչին խաւի,այլ նրա մեծամասնութեան համար: Այդպիսի մի կուլտուրա իրաւ որ յաղթանակող կարող Է լինել, կուլտուրա ասածդ ոչ թէ պիտի բաժանէ, այլ միացնէ: Այդպէս էր արդեօ՞ք պատմա­կան հայի կուլտուրան: Ո՛չ: