tOPICS

Իսկ ազգի բարօրության առավել օբյեկտիվ չափանիշը երևի թե ֆիզիկական և մշակութային հարատևումն է, վերարտադրության գործընթացի անկասելիությունը։ Իսկ այդ բարդ խնդիրը պահանջում է դինամիզմի և կայունության մեխանիզմների մշտական գործադրում, հարափոփոխ հանգամանքների հետ ներդաշնակեցում և այլն։

В пользу Шварцбарда и Тейлиряна говорила их принадлежность к этническим группам, у которых не было ни собственного государства, ни системы правосудия, в мире не существовало трибунала, где та и другая группа могли бы представить свои жертвы.

Ուշագրավ է թռիչքային զարգացման կողմնակիցների դիմադրությունը ազգային պետության և քաղաքական ազգի կայացմանը: (...) ոչ թե լուծել նախորդ շրջանի անավարտ խնդիրը, այլ միանգամից գնալ դեպի առաջ, համայնքացում և ատոմիզացում բաց սահմանների և անպետականության համակարգում, իհարկե՝ կրկին չունենալով այդ նոր համակարգի տնտեսական, ֆինանսական, տեխոնոլոգիական և առավելևս մարդկային բազան:

К середине XIX века в светских слоях румского миллета образовались две основные партии. Первая, возглавляемая высшим классом, была твердо привержена Османской империи и поддержанию статус-кво, поскольку ее интересы были тесно связаны с интересами Порты. Вторая состояла из членов среднего класса, которые были «сторонниками перемен, желали эмансипации греческого народа, точнее, мечтали о ней».

Նույն XVIII դարը, որը շեշտեց իր կրթված խավերի ինտերնացիոնալ գիտակցությունը (զանգվածները շարունակում էին մտածել և զգալ բացառապես տեղական համատեքստում),  նույնպես ականատես էր արդի ազգայնականության առաջին դրսևորումներին: Հետագա անտագոնիզմը ինտերնացիոնալիզմի և ազգայնականության միջև դեռևս լայնորեն հայտնի չէր: Նրանք ձևավորեցին նույն շարժման երկու կողմերը.

Возникает огромный оптимизм. Посмотрите на иконографические образы 50-60-х годов. Молодые лица, взгляд устремлен куда-то за горизонт. На лицах улыбка оптимизма, причем он не дифференцирован, трудно сказать, к чему он относится. Просто жить стало лучше – того, что было в прошлом больше не будет, а дальше все будет лучше и лучше. Это Гагарин в Советском Союзе, это Джон Кеннеди в Америке, это Че Гевара для «третьего мира», это «Beatles».

Колоссальный престиж науки восходит к атомному проекту. Во время второй мировой войны наука показала свою огромную разрушительную силу. Не воспринимать физиков-теоретиков всерьез уже не мог себе позволить ни один политик.

Я хочу поговорить о промежуточном времени, которое великий французский историк Фернан Бродель называл temps de la conjoncture. Это именно время чего-то, это некая эпоха, которая может продолжаться и десятилетия, и многие века.

...созревание исключительно в сфере культуры, сфере идей уродливо. Полноценное созревание народа происходит через практику - одновременно и в экономической, и в социальной, и в военной, и во многих других сферах. А это невозможно без своего государства, без практического преодоления его несовершенств.